قسم دادن جغد رسم روستای وفس

1ی ها مانند اکثر ملل بومی جهان ،#1 را #شوم #بدقدم بد بانگ می دانند آنها بر این باور که حتی اگر جغدبی هیچ قید و شرط بر هر بامی بنشیند به زودی کانون خانواده را ویران خواهد کرد پس هراس از هجوم ناگهانی جغد بدن تمام مردمان #سنتی منطقه را ازفراط مصایب بی علاج آینده میلرزاند و هیچ راه مقابله را کارساز نمی یابند. غیر از آیین نمایشی سنتی ایرانی #تات_زبان ها یعنی 1 به جغد 1 #وفسی_هاهم_که_مذهبی_ترین از سایر اهالی منطقه هستند جغد ((#بیغوش)) را شوم نمیدانند و به اجرای نمایش می پردازند. وفسیها معتقدم چنانچه جغد ((بیغوش))بر بام خانه ای نشست هیچ مرده به حرکت یا تلاش یا خودنمایی در مقابل جغد را ندارد.هرگز دخالتی را به منزله تمرد از قانون بومی یابد خواهی مردم منطقه می دانند #مراسم_راباتوکل_به_خداکاملاًبه_دست_زنان_ودختران_میدهند.

انتخاب زنان روستا برای این آیین نمایشی با لحاظ آگاهی و تجربه و حس مادرانه است دارند و همراهی دختران هم به خاطر معصومیت لطافت احساسات و #عاطفه منظور شده است #دخترمجرد و زن میانسال نمایشگر با در دست داشتن یک مجمعه محتوای #آینه #نان و #نمک و #قرآن با دلی سرشار از التماس دعا آرام آرام به پشت بام می روند و #پاورچین پاورچین به سمت جغد (بیغوش) حرکت می کنند.

دختر خوش سیمای مجرد روستا در چند متری جغد بر پشت بام مینشیند و سینی را بین خود و زن میانسال مورد اعتماد روستا بر پشت بام می گذارد خیلی آرام با سلام و صلوات نان را برداشته جغد را قسم می دهد:ترا به این برکت خدا از اینجا برو ما تحمل بدبختی نداریم دختر نمایشگر این جمله را سه مرتبه تکرار می کند .چنانچه جغد پرواز کند معتقدند که بلا از 1 رخت بر می بندد و همه چیز به خیر می گذرد اما اگر جغد نرفت دختر نمایشگر نان را به زن میدهد تا در سینی بگذارند و سپس نمک را برداشت جغد را به نمک قسم می دهد: رابین نمک #مرتضی_علی_علیه السلام قسم می دهیم. که اینجا برو دختر این جمله را سه بار تکرار می کند چنانچه جغد نرفت نمک را به زن می دهد و سپس آینه را برداشته به خودش نشان می دهد به خودت نگاه کن ماه رحم کن و از اینجا برو ما تحمل ویرانی و بدبختی را نداریم خدا از اینجا برو بازهم چنانچه نرفت دختر آینه را به زن می دهد و در آخر قرآن را برداشته و به ۳۰ #جزءقرآن_مجید قسم می دهد که برخیزد و برود و هرگز بر نگردد. اگر از خواندن دست کشید و رفت زنان و دختران تماشا گر که در میدان یا حیاط منازل یا کوچه نظارهگر آیین نمایشی قسم به جغد دادن هستند زودتر جشن می گیرند.

اما اگر جغد ((بیغوش))نرفت زن و دختر قرآن و آینه را برداشته آرام آرام رو در روی جغد پیش می روند تا جایی که خودش را آینه ببیند. بلکه وحشت کند و برود باز هم اگر نرفت قرآن آنقدر به جغد نزدیک می کنند و التماس میکنند تا دفع بلا بشود و الرحمن و الرحمین به دادشان برسد. آنان معتقدند که جغد سمجِ و ویرانگر نه از ترس زن و دختر بلکه از ترس خدا به وساطت کلام الله مجید خواهد ترسید و قطعاپرواز می کند ومی رود پشت سرش هم نگاه نمیکند .

آهالی روستا معتقدند اگر چه بد صدا وشوم و مبارک است اما حمله به او نیز روستا را دچار انتقامی دهشتناکتر میکند، پس زبان قرآن و نمک و آینه و نان زبان آسمانی است اگر همه جانوران را به هم مرتبط میسازد وپل صریحتر و بیواسطه تری میان موجودات طبیعی برقرار میکند در باور مردم وفس نیز آوای جغد (بیغوش)شوم است و اگر هنگام #غروب_آفتاب در بام خانه بخواند بدترین ساعت برای آن خانه است و اهالی آن خانه با خرابی و مرگ و میر و تنگدستی در آینده مواجه خواهم شد. لذا آنها نیز با آب و آینه و نمک و قرآن پشت بام خانه رفته و با صدای بلند قسم می دهد.

تات_وفس ____جمع بندی صفرحیدرلو

+ نوشته شده در پنجشنبه هشتم دی ۱۴۰۱ ساعت 21:31 توسط صفر حیدرلو  |